XVI.
[1] Necesse est igitur usque illis apostolum ostendi quem ego et in secunda Corinthiorum talem defendam qualem et in omnibus litteris noui. Qui et in prima primus omnium templum Dei dedicauit: Non scitis uos templum Dei esse et in uobis Dominum habitare? [2] Qui et templo sanciendo purificandoque aeditualem legem scripsit: Si quis templum Dei uitiauerit, uitiabit illum Deus; templum enim Dei sanctum est, quod estis uos. [3] Age iam, quis omnino uitiatum a Deo redintegrauit id est traditum satanae in interitum carnis, cum idcirco substruxerit: Nemo seducat semetipsum id est nemo praesumat uitiatum a Deo redintegrari denuo posse? [4] Sicut rursus inter cetera, immo et ante cetera, moechos et fornicatores et molles et masculorum concubitores negans regnum Dei consecuturos praemisit: Ne erraueritis, scilicet si putaueritis eos consecuturos. [5] Quibus autem regnum adimitur, utique nec uita permittitur quae inest regno. Etiam ingerens : Sed haec quidem fuistis, sed abluti estis, sed sanctificati estis in nomine Domini Iesu Christi et in spiritu Dei nostri, quanto delicta ista ante lauacrum accepto facit, tanto post lauacrum inremissibilia constituit, siquidem denuo ablui non licet. [6] Agnosce et in sequentibus Paulum columnam immobilem disciplinarum : Cibi uentri, et uenter cibis, Deus et hunc et illos confidet; corpus autem non fornicationi, sed Deo (faciamus enim hominem, ait Deus, ad imaginem et similitudinem nostram, et fecit hominem Deus, ad imaginem et similitudinem Dei fecit illum) et Dominus corpori (sermo enim caro factus est). [7] Deus autem et Dominum suscitauit et nos suscitabit per uirtutem suam), propter corporis scilicet nexum cum illo. [8] Et ideo: Non scitis corpora uestra membra Christi? Quia et Christus Dei templum. Euertite templum hoc, et ego illud in triduo resuscitabo. Auferens membra Christi faciam membra fornicariae? Non scitis, quod, qui adglutinatur fornicariae, unum corpus efficitur? Erunt enim duo in unam carnem. Qui autem adglutinatur Domino, unus est spiritus. Fugite fornicationem.
[9] Si reuocabilem uenia, quomodo fugiam moechus denuo futurus? Nihil profecero, si eam fugero ; unum ero corpus, cui communicando adglutinabor. Omne delictum quod admiserit homo extra corpus est; qui autem fornicatur, in corpus suum peccat. [10] Ac ne hoc dictum in licentiam fornicationis inuaderes, ut in rem tuam, non Domini delicturus, aufert te tibi, et Christo, sicut disposuerat, addicit: Et non estis uestri, statim apponens : Empti enim estis pretio, sanguine scilicet Domini: Glorificate et tollite Deum in corpore uestro. [11] Hoc qui praecipit, uide an ignouerit ei, qui dedecorauerit Deum et qui deiecerit eum de corpore suo et quidem per incestum.
[12] Si uis omnem notitiam apostoli ebibere, intellege, quanta secure censurae omnem siluam libidinum caedat et eradicet et excaudicet, ne quidquam de recidiuo fruticare permittat, aspice illum a iusta fruge naturae, a matrimonii dico pomo, animas ieiunare cupientem. [13] De quibus autem scripsistis, bonum est homini mulierem non contingere; sed propter fornicationem unusquisque uxorem suam habeat; uir uxori et uxor uiro debitum reddat. [14] Huius boni fibulam quis illum nesciat inuitum relaxasse, ut fornicationi obuiam esset? Quam si cui indulsit uel indulget, utique consilium remedii sui infregit et tenebitur iam frenandis continentiae coniugiis, si fornicatio, ob quam permittuntur, non timebitur. Non enim timebitur quae ignoscetur. [15] Et tamen ignouisse se profitetur matrimonii usum, non imperasse. Vult enim omnes sibi esse aequales. Vnde autem licita ignoscuntur, inlicita qui sperant? Innuptis quoque et uiduis bonum esse dicit exemplo eius perseuerare, si uero deficerent, nubere; quia praeest nubere quam uri. [16] Quibus, oro, ignibus deterius est uri, concupiscentiae an poenae? Atquin si fornicatio habet ueniam, non urit concupiscentia eius. Apostoli autem magis est poenae ignibus prouidere. Quod si poena est quae urit, ergo ueniam non habet fornicatio, quam manet poena. [17] Interea et diuortium prohibens pro eo aut uiduitatis perseuerantiam aut reconciliationem pacis dominico praecepto aduersus moechiam procurat, quia qui dimiserit uxorem praeter causam moechiae, facit eam moechari, et qui dimissam a uiro ducit, moechatur. [18] Quanta remedia Spiritus sanctus instaurat, ne id scilicet denuo admittatur quod ignosci denuo non uult? Iam si usquequaque optimum dicit homini sic esse : Iunctus es uxori, ne quaesieris solutionem, ut moechiae locum non des : Solutus es ab uxore, ne quaesieris uxorem, ut opportunitatem tibi serues. [19] Quod et si duxeris uxorem, et si nupserit uirgo, non peccat, pressuram tamen carnis habebunt huiusmodi, — et hic parcendo permittit. Ceterum tempus in collecto constituit, ut et qui habent uxores sic sint tamquam non habentes. Praeterit enim habitus huius mundi, iam scilicet non desiderantis : Crescite et multiplicamini. [20] Sic uult nos praeter sollicitudinem degere, quia innupti de Domino curent quomodo placeant Deo, nupti uero de mundo recogitent quomodo placeant coniugio. Sic melius facere pronuntiat uirginis conseruatorem quam erogatorem. [21] Sic et illam beatiorem discernit quae amisso uiro fidem ingressa amauerit occasionem uiduitatis.
Si haec omnia contmentiae consilia ut diuina commendat, puto, inquit, et ego spiritum Dei habeo, [22] quis iste est adsertor audacissimus omnis impudicitiae, moechorum et fornicatorum et incestorum plane fidelissimus aduocatus, quibus honorandis suscepit hanc causam aduersus Spiritum sanctum, ut falsum testimonium recitet de apostolo eius? [23] Nihil tale Paulus indulsit, qui totam carnis necessitatem de probis etiam titulis obliterare conatur. Indulget sane non adulteria, sed nuptias. Parcit sane matrimoniis, non stupris. Temptat ne naturae quidem ignoscere, quique culpae blandiatur? Studet compescere benedictionis concubitum, ne maledictionis excusetur.
[24] Hoc ei supererat, carnem uel a sordibus purgare ; a maculis enim non potest. Sed est hoc sollemne peruersis et idiotis haereticis, iam et psychicis uniuersis, alicuius capituli ancipitis occasione aduersus exercitum sententiarum instrumenti totius armari.
