Der Text lautet: διὰ συσσήμων δὲ μόνον δηλούσθω. Ἄνδρες γὰρ τὰ ἐν τοῖς ἐνυπνιασμοῖς ἐνθυμείσθωσαν καὶ γυναῖκες τὰ ἐν ἀφέδροις. Μιαίνομεν ἀληθῶς καὶ τὸ στόμα ταῦτα λέγοντες. Μὴ Ἕλληνες τούτων μυσαρώτεροι; Μὴ Σαμαρεῖται τούτων ἀθεώτεροι; Μὴ Ἰουδαῖοι τούτων ἀσεβέστεροι; Μὴ οἱ πορνεύοντες τούτων ἀκαθαρτότεροι; Ὁ μὲν γὰρ πορνεύσας πρὸς μίαν ὥραν δι’ ἐπιθυμίαν τελεῖ τὴν πρᾶξιν· καταγιγνώσκων δὲ τῆς πράξεως, ὡς μιανθεὶς οἶδε λουτρῶν ἐπιδεόμενος, καὶ γιγνώσκει τῆς πράξεως τὸ μυσαρόν. Ὁ δὲ Μανιχαῖος θυσιαστηρίου μέσον, οὖ νομίζει, τίθησι ταῦτα, καὶ μιαίνει καὶ τὸ στόμα καὶ τὴν γλῶσσαν. [dia syssēmōn de monon dēlousthō. Andres gar ta en tois enypniasmois enthymeisthōsan kai gynaikes ta en aphedrois. Miainomen alēthōs kai to stoma, tauta legontes. Mē Ellēnes toutōn mysarōteroi? Mē Samareitai toutōn atheōteroi? Mē Ioudaioi toutōn asebesteroi? Mē hoi porneuontes toutōn akathartoteroi? Ho men gar porneusas pros mian hōran di’ epithymian telei tēn praxin: katagignōskōn de tēs praxeōs, hōs miantheis oide loutrōn epideomenos, kai gignōskei tēs praxeōs to mysaron. Ho de Manichaios thysiastēriou meson, ou nomizei, tithēsi tauta, kai miainei kai to stoma kei tēn glōssan.]. ↩